Tentoonstelling: Licht in de duisternis

Vuur en licht waren vroeger onafscheidelijk van elkaar. Het vuur van de haard behoorde tot de oudste lichtbronnen van de mensheid; met behulp van kaarsen en olielampen kon de mens zich ook verplaatsen naar stal, kelder of slaapkamer. In de meeste woningen behielp men zich met een eenvoudige kaarsenpan. Rijkere woningen pronkten sedert de 15de eeuw met mooi versierde koperen tafel- en wandkandelaars of met luchters. De sedert de Oudheid bestaande olielamp werd in de 18de eeuw door Quinquet sterk verbeterd. In de tweede helft van de 19de eeuw deden de petroleumlampen hun intrede in woningen en openbare gebouwen. Hoewel de bruikbaarheid van steenkool- of lichtgas reeds vóór petroleum was ontdekt, drong de gaslamp slechts langzaam in de huiskamer door. Gas voor de straatverlichting werd vrij snel populair en hield lang stand. De elektrische lamp bracht de ultieme revolutie. Omwille van de prijs gold elektrische verlichting lange tijd als een statussymbool. Pas toen de prijs van gas aanzienlijk steeg, werd de gloeilamp in de jaren 1920 economisch aantrekkelijker. In de tentoonstelling tonen de stedelijke musea wat ze in hun mars hebben ter illustratie van de evolutie van de verlichting. Steek daarom dit jaar zeker even uw licht op in het Vleeshuismuseum !